Wydawaniem pieniędzy zastępczych zajęły się wszystkie europejskie państwa biorące udział w I wojnie światowej za wyjątkiem Wielkiej Brytanii. Pieniądze zastępcze wydawano do 1924 roku.

Pieniądz zastępczy różni się od pieniądza obiegowego następującymi cechami:

• emitentem nie jest bank emisyjny, ani centralne władze państwowe,
• ich wygląd zewnętrzny odbiega od pieniądza normalnego,
• powodem emisji jest z reguły niedostatek normalnych środków obiegowych,
• emitentem ich były samorządy miast, gmin, poczty, przedsiębiorstwa przemysłowe, bankowe, spółdzielnie, duże gospodarstwa rolne, obozy jenieckie i inne
• emitowano monety z metali o mniejszej wartości jak cynk, żelazo i ich stopów oraz z porcelany i papieru, tkanin.
• miały one określony termin ważności