Tytuł:
książę pomorski

Urodzony:
24.3.1577 w Bardo

Zmarł:
27.11.1620 w Szczecinie

Rodzice:
Bogusław XIII
Klara

Współmałżonka:
Zofia (od 1610, c. Krystiana I elektora saskiego)

Studiował w Greifswaldzie. W 1602 r. był biskupem w Kamieniu, a w 1606 r. po śmierci swego stryja Kazimierza objął stanowisko administratora sekularyzowanego księstwa biskupiego w Kamieniu. W 1607 r. odbył podróż do Niderlandów, Francji i Czech. Po śmierci swego starszego brata Filipa II w 1618 r. objął rządy w Księstwie Szczecińskim. Książę Franciszek prze­budował zamek książęcy w Koszalinie. Starał się podnieść zdolność obronną księstwa wbrew woli poddanych. Nałożył w związku z tym na ludność podatek obronny, powołał komisję do spraw wojskowych, która zaproponowała, że dla obrony kraju niezbędna jest armia składająca się co najmniej z 8 tysięcy piechoty i 1500 jazdy, zaproponował budowę arsenału w Szczecinie. Starania te spowodowały, iż zostawił zadłużone księstwo na 150 tysięcy guldenów.

Franciszek I zmarł w listopadzie 1620 r. Pochowano go w krypcie szczecińskiego kościoła zamkowego.

Książę Franciszek I wytoczył Sydonii von Bork proces o czary. Za panowania księcia Filipa II Sydonia prowadziła proces ze swym stryjem o poojcowskie majątki. Książę Filip poparł stryja Sydonii, co ona uważała za wyrok niesprawiedliwy i zaczęła się odgrażać księciu i jego rodzinie. Chorobę Filipa i jego śmierć uważano za wynik czarów Sydonii. Przebywała ona wówczas w klasztorze w Marianowie pod Stargardem. Przesłuchane współtowarzyszki klasztoru zeznawały przeciw Sydonii. Znalazł się nawet mężczyzna, który pod wpływem tortur zeznawał, iż widział Sydonię na zjeździe czarownic. Pod wpływem licznych i wymyślnych tortur zmuszono Sydonię do przyznania się do „winy". Ostatecznie sąd książęcy skazał Sydonię na śmierć przez ścięcie. Mimo próśb wielu wybitnych osobistości książę Franciszek wyroku nie zmienił. Została zatem ścięta 19 sierpnia 1620 r. Ciało jej zostało spalone, a prochy rozrzucone po polach.