• 
  Bogusław I

Tytuł:
książę na Sławnie i Szczecinie

Urodzony:
ok. 1130r.

Zmarł:
18.03.1187r.

Rodzice:
Warcisław I
Heila

Współmałżonka:
Walpurga (ślub ok. 1159) - dzieci: 1. Racibor, 2. Warcisław II
Anastazja (c. Mieszka III, ślub ok. 04.1177) - dzieci: 1. Bogusław II, 2. Kazimierz II, 3. Dobrosława

Objął władzę po śmierci swego stryja Racibora I. W 1157 r. brał udział po stronie polskiej w walce z cesarzem niemieckim Fryderykiem Rudobrodym. Po dojściu do pełnoletności brata Kazimierza I dokonano podziału Pomorza na część południową ze stolicą w Szczecinie, którą otrzymał Bogusław I, i na część północną ze stolicą w Demmin (a także Kamień, Wolin, Stargard i Nowogard), które otrzymał Kazimierz.

Młodemu wówczas Księstwu Zachodniopomorskiemu zagrażały sąsiednie plemiona połabskie, margrabiowie brandenburscy, książęta sascy i król duński. Największe niebezpieczeństwo groziło jednak książętom pomorskim ze strony książąt saskich, a szczególnie Henryka Lwa oraz ze strony króla Danii Waldemara I i jego następcy Kanuta I. Wojna z Danią trwała wiele lat: od 1159 do 1173 r.

Bogusław pojął za żonę Anastazję, starszą córkę Mieszka Starego. Ślub odbył się w Krakowie. Bogusław i jego syn Racibor przebywając w Krakowie starali się o zapewnienie sobie pomocy władców polskich.

Kiedy w 1180 r. zginął w bitwie z Brandenburgią książę Kazimierz, Bogusław przejął władzę nad całym Pomorzem Zachodnim. W tym czasie, ze względu na bezpieczeństwo, przeniesiono siedzibę biskupstwa z Wolina do Kamienia. Po wielokrotnych napadach na Pomorze Duńczyków, księcia saskiego i margrabiego brandenburskiego, Bogusław I zdecydował się w 1181 r. na złożenie hołdu lennego cesarzowi.

Za namową cesarza Bogusław wyprawił się na podbój Danii, lecz poniósł klęskę. Duńczycy rozpoczęli w odwecie ponownie napady, pustosząc okolice Wołogoszczy, wyspę Uznam i Wolin oraz okolice Świnoujścia i Kamienia. W 1184 r. pod murami Kamienia, będącego siedzibą biskupią i książęcą, doszło do pertraktacji, w wyniku czego Bogusław I, nie otrzymawszy od cesarza pomocy, złożył hołd lenny królowi duńskiemu Kanutowi I.

Bogusław I umarł nagle w 1187 r. podczas polowania w Sośnicy koło Uznamu. Pochowano go prawdopodobnie w klasztorze na wyspie Uznam.